۵ نشانه جنس خوب غواصی DT 2/30؛ چطور سرمان کلاه نرود؟

در بازار شلوغ پارچه، جایی که صدها طاقه مشکی کنار هم چیده شده‌اند، تشخیص جنس خوب غواصی DT 2/30 از مدل‌های بی‌کیفیت، مرز بین سود و ضرر شماست.

فروشندگان ممکن است هر پارچه‌ای را به عنوان “جنس درجه یک” معرفی کنند، اما پارچه خودش با شما حرف می‌زند؛ فقط باید زبانش را بلد باشید. اگر تولیدکننده هستید و نمی‌خواهید اعتبار برندتان با پارچه‌ای که بعد از دو روز وامی‌رود (شل می‌شود) خدشه‌دار شود، یا خریدار خانگی هستید و به دنبال کیفیت عالی می‌گردید، این مقاله از فراپارچه دقیقاً برای شماست. در اینجا ۵ تست عملی و سریع را معرفی می‌کنیم که می‌توانید همان لحظه خرید انجام دهید.

تست اول: آزمون بازگشت‌پذیری (Recovery Test)

مهم‌ترین ویژگی غواصی، خاصیت کشسانی آن است. اما “کش آمدن” هنر نیست، “برگشتن به حالت اول” هنر است!

• روش تست: ۱۰ سانتیمتر از پارچه را بین دو انگشت بگیرید و محکم بکشید. سپس ناگهان رها کنید.

• نتیجه در جنس خوب: پارچه باید بلافاصله و با سرعت (مثل فنر) به حالت اولیه برگردد و هیچ اثری از “موج” یا “کیس” روی آن نماند.

• نتیجه در جنس بد: پارچه شل می‌شود و چند ثانیه طول می‌کشد تا جمع شود، یا جای کشیدگی روی آن باقی می‌ماند.

تست دوم: آزمون نور (Transparency Test)

پارچه غواصی DT 2/30 باید تراکم بالا و “گوشت” کافی داشته باشد.

• روش تست: یک لایه از پارچه را جلوی نور مستقیم خورشید یا لامپ مغازه بگیرید و دستتان را پشت آن تکان دهید.

• نتیجه در جنس خوب: نباید سایه دستتان را به وضوح ببینید. بافت باید آنقدر متراکم باشد که نور به سختی از آن عبور کند. این یعنی لباس نهایی بدن‌نما نخواهد بود.

• نتیجه در جنس بد: بافت پارچه سوزن‌سوزن دیده می‌شود و نور به راحتی رد می‌شود. این پارچه‌ها بعد از دوخت، در نواحی کش آمده (مثل زانو) بدن‌نما می‌شوند.

تست سوم: آزمون بو (Smell Test)

شاید عجیب به نظر برسد، اما بینی شما ابزار دقیقی برای تشخیص کیفیت الیاف مصنوعی است.

• روش تست: پارچه را به بینی خود نزدیک کنید و عمیق بو بکشید.

• نتیجه در جنس خوب: بوی خاصی ندارد یا بوی ملایم “نویی” پارچه می‌دهد.

• نتیجه در جنس بد: بوی تند پتروشیمی، نفت یا پلاستیک سوخته می‌دهد. این بو نشانه استفاده از مواد بازیافتی (Recycled) بی‌کیفیت در تولید الیاف است که اغلب باعث حساسیت پوستی می‌شود.

تست چهارم: آزمون لبه (Curling Test)

یکی از مشکلات پارچه‌های گردباف، لول شدن لبه‌هاست که دوخت را سخت می‌کند.

• روش تست: به لبه برش خورده طاقه نگاه کنید یا کمی آن را بکشید.

• نتیجه در جنس خوب غواصی DT 2/30: لبه‌ها نسبتاً صاف می‌ایستند یا لول‌شدگی بسیار کمی دارند. این نشان‌دهنده تکمیل (Finishing) استاندارد و بخاردهی صحیح در کارخانه است.

• نتیجه در جنس بد: لبه پارچه بلافاصله مثل کاغذ کادو لول می‌شود و بالا می‌آید. این پارچه خیاط را هنگام برش و دوخت کلافه می‌کند.

تست پنجم: آزمون سایش دستی (Friction Test)

• روش تست: قسمتی از پارچه را روی خودش تا کنید و دو سطح را به مدت ۱۰ ثانیه محکم به هم بمالید.
• نتیجه در جنس خوب: سطح پارچه تغییر نمی‌کند و داغ نمی‌شود. فرقی نمی‌کند کدام‌یک از انواع مدل غواصی DT 2/30 را انتخاب کرده باشید (ساده، شاین یا چاپی)، الیاف هیچکدام نباید با یک سایش ساده از هم باز شوند یا پرز دهند.
• نتیجه در جنس بد: سطح پارچه کمی “کرک” می‌شود یا دانه‌های ریز (پیلینگ) روی آن ظاهر می‌شود. این یعنی پارچه در آینده نزدیک گوله گوله خواهد شد.

آزمون ششم: کالبدشکافی با آتش (Burn Test)

اگر می‌خواهید مثل یک کارشناس نساجی عمل کنید و شک دارید که آیا فروشنده حقیقت را درباره درصد الیاف می‌گوید یا نه، تست سوزاندن دقیق‌ترین روش است. البته این تست را باید با رعایت ایمنی و روی یک تکه پرتی کوچک (مثلاً ۲ در ۲ سانتیمتر) در فضای باز انجام دهید.

• روش تست: تکه پارچه را با پنس بگیرید و به آرامی به شعله فندک نزدیک کنید (نه مستقیماً داخل آتش).

• واکنش جنس خوب: الیاف پلی‌استر مرغوب در مواجهه با حرارت ابتدا جمع می‌شوند (ذوب می‌شوند) و سپس با شعله‌ای زرد و دودی سیاه می‌سوزند. بوی آن شبیه پلاستیک شیرین یا کرفس پخته است. مهم‌ترین بخش، خاکستر آن است؛ باقیمانده باید به صورت یک گوی سفت، سیاه و براق درآید که با فشار دست پودر نمی‌شود.

• واکنش جنس ناخالص: اگر پارچه ناخالصی داشته باشد یا از مواد بازیافتی نامرغوب پر شده باشد، خاکستر آن نامنظم است، بوی زننده لاستیک سوخته می‌دهد و ممکن است خاکستر آن خرد شود (که نشانه وجود الیاف سلولزی یا ویسکوز قاطی شده است که در غواصی اصل نباید باشد).

نکته طلایی: تشخیص «کجی بافت» و «رگه» (Skew & Barre)

بسیاری از تولیدکنندگان تازه‌کار فقط به سطح پارچه نگاه می‌کنند، اما جنس خوب غواصی DT 2/30 باید ساختاری مهندسی‌شده داشته باشد. دو ایراد پنهان که فقط حرفه‌ای‌ها می‌بینند عبارتند از:

1. رگه‌های افقی (Barre Marks): طاقه را باز کنید و از فاصله یک متری به آن نگاه کنید. اگر خطوط افقی تیره و روشن (مثل راه راه محو) می‌بینید، یعنی تنظیمات دستگاه بافت اشتباه بوده یا نخ‌ها نوسان کیفیت داشته‌اند. این پارچه در دوخت لباس‌های بلند، سایه می‌اندازد و ایراددار است.

2. پیچیدگی بافت (Skewing): پارچه را روی میز پهن کنید. آیا لبه‌های ترکی (Selvedge) صاف هستند یا پارچه تمایل دارد به صورت کج و اریب حرکت کند؟ اگر بافت پارچه “تاب” داشته باشد، هر چقدر هم الگوی شما دقیق باشد، درز شلوار یا پهلوی مانتو بعد از دوخت و شستشو می‌چرخد و به وسط پا یا جلوی لباس می‌آید. جنس خوب، ایستایی کاملاً عمودی و بدون تاب دارد.

جدول چک‌لیست خرید سریع

جمع‌بندی

یافتن جنس خوب غواصی DT 2/30 شانس نیست، بلکه مهارت است. با انجام این ۵ تست ساده در فروشگاه، می‌توانید مطمئن شوید پولی که پرداخت می‌کنید بابت کیفیت است، نه فقط ظاهر. پارچه‌ای که از آزمون کشش، نور و بو سربلند بیرون بیاید، تضمین می‌کند که مشتریان شما عاشق لباسی می‌شوند که برایشان دوخته‌اید. در فروشگاه اینترنتی faraparcheh، تمام پارچه‌ها از فیلتر این آزمون‌های کیفی عبور کرده‌اند تا شما با خیال آسوده خرید کنید.